Mag ik mij voorstellen. Ik ben Fred Oosterhuis, 70 jaar oud.
In 1976 begonnen als verpleegkundige in een ziekenhuis en daarna nog een aantal jaren gewerkt op de hartbewaking en intensieve care afdeling. Later werkzaam in verzorgingstehuizen of verpleeghuizen. De laatste jaren van mijn loopbaan heb ik voornamelijk les gegeven in het persoonsgericht werken. Een manier van werken waarin de mens centraal staat en niet de ziekte. Niet een dementerende persoon, maar een persoon die lijdt aan dementie.
In al die jaren heb ik gemerkt dat zodra iemand wat mankeert aan de hersenen, de mens achter de ziekte minder voorop kwam te staan.
Zelf ik ben ik in 2014 geopereerd aan een meningeoom. Dit kwam aan het licht nadat mijn geheugen praktisch stil kwam te staan. Meteen kom je in soort isolement terecht. Afspraken kwam ik niet meer na en amper een paar minuten nadat iemand wat tegen mij zei was ik dat vergeten. Mijn omgeving begreep mij niet meer en ik mijn omgeving niet meer. Veel verschijnselen van dementie kon je zo, een op een, op mij projecteren. In mijn ogen was de omgeving gek geworden en ik werd achterdochtig.
Na een lange onderzoeksperiode kwam men er achter dat het dus een grote tumor was van het hersenvlies die schade berokkende aan de hersenen. Gelukkig is het goed gekomen, maar het heeft veel inzichten gegeven aan hoe iemand zich voelt: geïsoleerd en onbegrepen. Dat was dus ook mijn motivatie om les te geven in het persoonsgericht werken.
In mijn periode werkzaam als verpleegkundige op een Intensive Care en binnen het verpleeghuis veel verdrietige dingen gezien waarvan ik dacht dat ik moet toch anders kunnen. Gefrustreerd raakte ik zelfs, als ik merkte dat mensen zoveel leed ervaarden door welk stoornis dan ook door een hersenziekte en hoe vaak deze mensen zich geïsoleerd voelden.
Na mijn pensioen ben ik gaan wandelen. Het liefst alleen in een prikkelarme omgeving waarin ik kan genieten van de rust en de natuurlijke omgeving. Mijn plan is om in een jaar 2026 km te wandelen waarbij ik ook nog alleen de kilometers wil gaan tellen die boven de 5 kilometer gaan. Dat heb ik nog nooit gelopen, maar waar een wil is, is een weg. Op Komoot (openbaar) hou ik de stand bij. Daarop zullen alle tochten boven de 5 km zichtbaar zijn.
Er is nog veel onderzoek nodig, maar ook vooral voorlichting. Ik hoop dat u de Hersenstichting ook een warm hart toedraagt en bij wil dragen aan mijn sponsortocht.
