Goedemorgen....

Nou daar moet ik even over nadenken. Slapen op een slaapzaal met 50 man is wel een hele belevenis.

Ik was dankbaar voor de oordopjes die II gekregen had van onze nieuwe Nederlandse vriend, die al ruim 700 km onderweg is en als missie heeft iedereen een goede nachtrust te gunnen.

Om 5.00 begonnen de eerste hun tas alweer in te pakken en ook wij klommen rond 6.00 uit bed, omdat slapen geen optie meer was.

Als laatste verlieten wij om 7.00 uur het klooster om te beginnen aan onze tocht van 23 km.

Het eerste stuk was vooral omhoog. We liepen door bossen en weiden. Prachtig maar zwaar. We kregen een stempel van een meneer die met een tafeltje in het bos zat. We kregen bloemen van een Spaans oud mannetje, die hij voor ons plukte.

We kletsten met mensen uit Amerika, Japan, Australië en liepen in stilte.

We dronken rond 9.00 ergens koffie en vonden 11.45 te vroeg om al te lunchen dus liepen we door. Maar toen kwam er geen cafeetje meer. We deelden onze chips met ander pelgrims en bleven maar lopen. De laatste loodjes waren zwaar.

Om 13.00 kwamen we aan in Portomarin. We moesten daar nog een vreselijke trap bestijgen voor we in ons hostel waren. Waar we wel heerlijk gedouched en gewassen hebben. Na ff rusten, het dorpje verkend. Een kaarsje aangestoken in de kerk en lekker gegeten op een terrasje.

Op de vraag wat laat je achter:

1 nepnagel die bleef hangen achter het colaapparaat, heel veel zweet, maar ook mijn eerste beetje angst omdat ik denk dat ik het niet kan.