We vertrokken vandaag later. We namen afscheid van onze roomies die op de fiets verder gingen. We waren nog steeds stram en stijf, maar hoefden vandaag maar 14km te lopen.

Het was een hele mooie tocht die leidde langs kleine kerkjes. Door een soort boomtunnels waarbij je het gevoel kreeg omarmt te worden door de takken.

De hele route voelde als een warm bad. Een warm onthaal in het plaatselijke kerkje waar we een kaarsje brandde, het esoterische winkeltje met een vriendelijke hippie, die zelf sierraden maakte en waar zijn hond de baas was. Zijn stempel was ook een hondenpootje.

Een Amerikaanse dame die haar boek aanbood langs de kant van de weg en vertelde over haar Camino ervaring.

Maar het meest bijzondere was vandaag toch wel dat we al vroeg vandaag weer het roodborstje zagen. Al vanaf dag 1 vliegt hij met ons mee. Hij volgt ons, zit naast ons op het pad alsof hij ons uitdaagt en ons voorgaat.

Het roodborstje associeer ik met mijn opa, maar toen ik opzocht waar het nog meer symbool voor staat vond ik dit:

"Energetisch staat de roodborst voor de verbinding met en opening van je hart en keel. De verbinding met je hart staat voor liefde, hoop, vriendelijkheid naar jezelf en anderen, geborgenheid, vertrouwen en het vinden van balans."

Is dat niet waar de Camino omdraait...

Aangekomen in onze locatie, wat een soort villa is. Heb ik de Camino zoektocht even geparkeerd. Even geen slaapzaal, geen zelf bedden opmaken, geen te kleine douches met plakkend douchegordijn, maar een eigen slaapkamer met opgemaakt bed, een heerlijke tuin met ligbedden en een zwembad.

Heerlijk gezwommen en daarna een paar uur liggen zonnen. Het is vast niet pelgrimachtig, maar het was wel heerlijk. Ik heb er van genoten. Morgen lopen we naar arzua.

Buen Camino