Het is 24 januari, 20:10 uur, en alle kinderen krijgen een WhatsApp-videogroepsgesprek van papa en mama. Na zes intensieve dagen is het ons gelukt: papa mag revalideren!

Pap had een stoel voor zijn kamerdeur op de afdeling gezet en zat op mama te wachten, nadat hij van de revalidatiearts had gehoord dat hij goed nieuws had zodra zij er was. Bij binnenkomst werd mam meteen "meegesleurd" naar de arts, en daar kwam dan eindelijk het verlossende woord.

Wat zijn de afgelopen dagen een achtbaan geweest. Goede dagen, slechte dagen, verdrietige dagen en hele blije dagen, maar het is ons gelukt!

Thuis loopt alles, tegen ieders verwachting in, op rolletjes. Met de kinderen proberen we zoveel mogelijk taakjes op ons te nemen: we koken, doen de boodschappen en zelfs de was wordt gedaan. Verder heeft mam de hele maand vrij gekregen van haar werk – echt waanzinnig lief – dus zij is samen met Noortje vooral heel druk met alle rompslomp rondom het ongeluk.

Ik ben zo ontzettend trots op zowel papa als mama, Arnoud, Noortje en Hidde dat we ons zo door deze periode heen slaan. Niets is te gek, iedereen doet keihard zijn best, en de sfeer zit er over het algemeen goed in.