Het is 17 maart en vandaag is een hele dubbele dag. Aan de ene kant is het een geweldige dag, omdat papa voor het eerst gefietst heeft – wel met veel begeleiding, maar het is hem gelukt. Helaas kregen we ook het nieuws dat papa hemianopsie heeft.

Hemianopsie is een aandoening waarbij een deel van je gezichtsveld wegvalt door schade aan de hersenen. Je ogen zijn niet beschadigd, maar je hersenen kunnen informatie uit een deel van je gezichtsveld niet verwerken, waardoor je een stuk van de omgeving niet of nauwelijks ziet. Hoe groter de hersenschade, hoe groter het deel dat je niet kunt zien. In pap zijn geval betekent dit dat hij aan beide ogen links blind is, wat verklaart waarom hij bijvoorbeeld regelmatig tegen de deurpost aanloopt. 

In sommige gevallen kan je lichaam deze schade zelf herstellen, maar dat is afwachten en weten we pas over een half jaar. Het zorgt er op dit moment in ieder geval voor dat papa moeite heeft met dagelijkse dingen zoals lezen, lopen en oriënteren. Ook is zijn grote droom om ooit weer auto te leren rijden met deze diagnose een stuk onzekerder geworden.