Het is 10 juli en we maken even een sprongetje in de tijd. De afgelopen maanden heeft papa ontzettend veel vooruitgang geboekt, natuurlijk is het soms nog wel lastig. Hij heeft nog veel slaap nodig en hij vindt het moeilijk om te veel prikkels tegelijk te verwerken, bijvoorbeeld wanneer er meerdere gesprekken door elkaar lopen. Wel zien we dat het thuis wonen hem erg goed doet en begint hij langzaam op te bloeien en meer en meer te herstellen.

Inmiddels gaat hij zelf met de fiets naar het revalidatiecentrum, waar hij gelukkig bijna klaar is. Hij blijft nog wel onder behandeling bij de fysiotherapeut in verband met zijn evenwicht en krijgt daarnaast goede begeleiding om het ongeluk een plek te geven.

Hoe het revalideren verder zal verlopen, is nog afwachten. De grootste vooruitgang is meestal zichtbaar in de eerste twee jaar, en het is natuurlijk pas een half jaar geleden - waarin papa al waanzinnige vooruitgang heeft laten zien.