Het is 10 oktober en papa en mama zijn heerlijk een paar dagen samen op pad. Omdat we allemaal nog steeds erg moeten wennen aan deze nieuwe situatie – waarin papa veel slaapt, niet kan rijden en weer één moet worden met zijn emoties – is het voor mama een uitdagende vakantie.

Het vliegen is lastig, want nieuwe dingen zorgen nog regelmatig voor flinke zenuwen, maar eenmaal op bestemming lukt het gelukkig om een beetje tot rust te komen.

Het gaat stapje voor stapje, en soms is dat frustrerend. Maar zolang we blijven beseffen waar we vandaan komen, en zien dat papa nog steeds vooruitgaat, moeten we vertrouwen houden en blijven doorgaan.

Vooral na vakanties merken we vaak grote veranderingen en zien we hoe papa flinke stappen zet. Ze zijn dus intensief, maar niets werkt zo stimulerend als het zien van die vooruitgang.