Dag 1 zit erop, en wat was het een dag!

De dag begon met zenuwen, heel veel zenuwen. We moesten een klein halfuurtje rijden naar het ziekenhuis in Klagenfurt, want daar moest de tocht wel beginnen natuurlijk. 

Eenmaal bij het ziekenhuis kwam het besef, wat gek om hier weer te zijn. Te zijn op de plek waar ons leven even stil leek te staan. Van de uren op de grond in de wachtkamer van de eerste hulp - wachtend tot iemand ons kwam vertellen hoe het met papa ging - tot de hal van de afdeling neurologie, waar de arts ons vertelde dat pap hersenbloedingen had gehad en in coma lag. Alles kwam weer even terug

Op de fiets namen de zenuwen gelukkig af en nam het plezier toe. Het grootste deel van de rit heb ik langs de Drau gereden, met heerlijk weer en een prachtig uitzicht. Na 66 km was het tijd voor een welverdiende pauze in Feistritz an der Drau, waarna nog een heerlijke 34 km volgde. Op de camping - waar ik eerder aankwam dan Alec (vandaar dat blije hoofd op foto 4) - hebben we de tent opgezet en genoten van even niets doen. 

De eerste etappe zit erop en de eerste kilometers zijn binnen. Morgen wacht een pittige dag, dus lekker vroeg de tent in vanavond.