Mijlpaal: 80 kilometer in een week!
Vaak genoeg heb ik gedacht 'ik wil op mijn pagina wat meer vertellen over hoe het gaat met mijn training', maar tot nu toe is dat er niet van gekomen. Twee dochters, een vriendin, mijn eigen bedrijf, twee opleidingen, hardlooptraining en niet te vergeten tijd voor mezelf: voor schrijven bleef niet veel tijd over.
Vandaag heb ik weer hardgelopen en aan het einde van de training vond ik dat ik een update moest schrijven omdat ik een mooie mijlpaal heb gehaald. Dit is de eerste week waarin ik 80 kilometer heb gelopen! De training van vandaag was 27 kilometer en het voelt goed dat ik dit punt heb gehaald. Ik ben er nog niet, maar de weg is minstens even belangrijk als het doel. En de weg ziet er goed uit.
November vorig jaar kon ik nog geen kilometer hardlopen, omdat ik mijn beide hamstrings had gescheurd. De angst dat ik de ultraloop op Malta nu op mijn buik kon schrijven was even duidelijk aanwezig. Het negatieve stemmetje in mijn hoofd vertelde me dat ik beter op kon geven, dat ik dit nooit meer op tijd zou halen, dat ik een slappeling was omdat ik niet eens 1 kilometer meer haalde. Gelukkig zit er ook een positief stemmetje naast en die vertelde me dat ik me niet druk moest maken om Malta, want dat was pas in oktober. Ik hoefde alleen maar te doen wat ik kon om die kilometer weer te halen. Met dank aan mijn zeer gewaardeerde fysio Morris van FysioHolland, ben ik aan de slag gegaan om te herstellen. En het negatieve stemmetje werd toch even stil toen ik in december weer 5 kilometer kon lopen! De optimist in mij dacht meteen "Op Malta hoef ik alleen maar dit te doen, en dan 15 keer", dus ik was goed op weg :)
De opbouw ging niet zo snel als ik hoopte, maar langzaamaan telden de kilometers op, tot ik mijn eerste halve marathon weer liep. Wat was ik blij! Al vanaf het begin heb ik er volledig vertrouwen in dat ik de ultraloop ga halen en dat is nu niet anders. het negatieve stemmetje krijgt weinig ruimte en al helemaal geen grip op mijn training of op mijn motivatie. Ik weet waar ik het voor doe, dus opgeven is helemaal geen optie.
Tijdens het lopen denk ik vaak aan alle mensen die hebben gedoneerd voor mijn doel en dan voel ik veel dankbaarheid. De kleine ongemakken die ik tijdens het lopen ervaar, verdwijnen dan vaak zomaar ineens. Nogmaals heel erg bedankt voor jullie bijdragen en prachtige woorden! Inmiddels staat de teller bijna op €6.000 en ik ben nog niet klaar.
Met vriendelijke en sportieve groet,
Richard
