Mijzelf even voorstellen is misschien wel een idee. Ik ben geboren in Den Helder, dat maakt mij dus geen Texelaar, maar dat neemt niet weg dat ik me wel zo voel. De reden dat ik daar geboren ben is omdat ik en mijn broer, ik ben er een van een tweeling, een wat lastige start hadden en daardoor niet buiten een ziekenhuis geboren konden worden. Na 3 maanden kon ik en na 6 maanden kon mijn broer uiteindelijk naar Texel. Daar hebben we onze jeugd doorgebracht tot we gingen studeren. Ja want dan moet je toch echt van het eiland af. 

Maar voor die tijd zijn we opgegroeid in De Koog. Mijn ouders hadden een hotel, 't Jachthuis. Dus hard werken 7 dagen per week 6 uur 's morgens tot 1 uur 's nachts. Zonder klagen mensen in de watten leggen en laten ervaren wat gastvrijheid was. Ik weet niet beter of mijn ouders waren met het hotel bezig. Maar er werd altijd vrij gemaakt voor mij en mijn broer. Er was altijd een kopje thee na school en er werd altijd naar de sport gereden. We deden eerst voetbal en later triathlon, hiervoor reisden we het hele land door. Van Texel tot aan Stein, van Groningen tot Alphen aan de Rijn. Elke week onderweg, met succes. Zelfs tot aan Alanya en Oostenrijk voor Europese kampioenschappen. Mijn ouders waren er altijd bij. 

Ik en mijn broer gingen na de LTS studeren en toen moesten we wel van het eiland af, verhuizen deden mijn ouders dan ook, Erik naar Hoorn ik naar Arnhem en later Nijmegen. Ik ben in totaal daar 9 keer verhuisd en elke keer waren mijn ouders daar om te helpen. 

Toen ik terug kwam naar Texel waren ze er ook, dat was in 2006. En in 2008 kreeg mijn moeder te horen dat ze ziek was. Dat jaar ervoor verkochten ze het hotel en zouden ze met de caravan weg met zijn 2en. Maar door de ziekte van mijn moeder kwam dat niet van de grond. Bestralingen, chemo een hoop operaties, er was niet tot nauwelijks ruimte voor reizen. 1 of 2x loodsmansduin. Broadway, verder niet. Ze is uiteindelijk 3 jaar ziek geweest en overleed 9 feb. 2011, ze was 53. Mijn vader is daar nooit overheen gekomen. Kreeg veel verdriet en eenzaamheid en was boos, maar ging wel door en deed het goed. Maar uiteindelijk kreeg hij de diagnose alzheimer en dementie, hij zei van niet, maar toch. En in augustus een heftige hersenbloeding, en daar is hij nu van het herstellen, of revalideren. Maar de alzheimer en dementie maakt dit niet makkelijker. Daarom is steun hard nodig zodat er meer duidelijkheid kan komen wat de hersenen kunnen en wat er kan om dit proces af te remmen of uiteindelijk te stoppen en herstel mogelijk te maken. 

dus steun mij en eventueel anderen in hun acties en doneer wanneer je dat kunt. Geef om de hersenen, van iedereen.