Laat ik beginnen te vertellen dat ik niet iemand ben die heel graag in de spotlights staat.
Tenminste, sinds december niet meer in ieder geval. Waar ik eerst geen probleem had om in een grote groep het woord te nemen of een groep aan te sturen ligt dat nu toch wat gevoeliger.

Ik ben mij er heel erg van bewust dat ik soms halverwege mijn verhaal ineens kwijt ben wat ik wilde vertellen of dat ik uitdrukkingen gebruik die niet helemaal kloppen. Thuis leidt dit nog wel eens tot grappige situaties maar ik betrap mijzelf erop dat ik buitenshuis dit soort momenten probeer te vermijden.

Tja, en dan begin je een actie als deze en dan wil je natuurlijk zoveel mogelijk donaties binnen halen. Wat ga je dan doen ? Precies, je benadert toch her en der wat mediakanalen. Heel spannend want zitten ze wel op je verhaal te wachten ? En als ze inderdaad geinteresseerd zijn dan wordt het NOG spannender want ga ik wel uit mijn woorden komen ? Kan ik ze goed genoeg uitleggen wat ik ga doen en waarom ik dat ga doen ?

Gelukkig helpt Nick mij met de mailtjes versturen en een eerste schifting maken van wat terug komt. Dit heeft al een aantal leuke dingen opgeleverd.

Zo wil iemand van Dagblad van het Noorden op mijn eerste dag een stukje meelopen en mij vragen stellen. Een facebookpagina van de wijk waar ik woon wil aandacht aan mij en de Hersenstichting geven. Daarvoor heb ik mijn verhaal al ingediend. Ook kreeg ik mail terug van de Huis aan Huis Enschede. Zij willen een wekelijkse update van 500 woorden inclusief een foto. Ook hiervoor heb ik mijn eerste verhaal al ingestuurd.
Gisteren werd ik gebeld door 1Twente of ik maandag in de radio uitzending wil komen. Deze wordt ook gefilmd en in de avond uitgezonden op hun TV kanaal.

Super leuk allemaal natuurlijk en tegelijkertijd heel spannend. Ik heb mij voorgenomen mij geen zorgen te maken. Zij weten wie ze voor zich hebben en dat het kan zijn dat ik ineens even vastloop dus dat zal allemaal vast wel goed komen. Ik neem mijn verhaal ook op papier mee zodat ik, als het noig is even kan spieken. En als ik straks mijn eerste interview heb gehad zal dat ook wel een stukje rust geven en kan ik een volgend interview ontspannener in.
Ik heb er in ieder geval heel veel zin in omdat het heel belangrijk is om mensen bewuster te maken van hersenaandoeningen en dat het meer is dan wat je aan de buitenkant aan een ander kan zien.