We zijn alweer een poosje verder in de tijd.

Om te oefenen heb ik inmiddels alweer drie tochten gedaan:

25 kilometer vanuit Harlingen: ouwe seunen, georganiseerd door de FLAL.
Voor mij toch wat onbekende omgeving. Maar weer een mooie route gemaakt, ook al waren sommige stukken wel wat saai en langs (toch wel wat) drukkere wegen, dus extra goed oppassen.

Wat nu wel een voordeel was: een deel van de 11stedenroute gaat ook door een aantal van de dorpen daar in de buurt. Een bewoner van Kimswerd twijfelde zelfs en informeerde of het nu al tijd was voor de tocht der tochten. Zonder al te veel problemen de tocht volbracht en bij de finish nog even gesproken met een paar goede bekenden.

30 kilometer vanuit De Wilp, georganiseerd door de Wilpster dauwtrappers.
Omdat er niet zo heel veel georganiseerde tochten zijn van 30 of 35 kilometer, heb ik mijn kans gegrepen om toch net wat meer de 25 te lopen, maar niet direct naar de 40 te gaan. En ook nog lekker dichtbij, een extra pluspunt. Het had gesneeuwd de dagen ervoor, en op de zaterdag lag het er nog ! Dus het was een extra uitdaging om 's ochtends in de sneeuw te lopen. Het maakte het wat zwaarder vanwege de ondergrond en de beperkte grip om sommige plekken. Maar het was prachtig mooi weer om te wandelen ! Het zonnetje scheen en het waaide bijna niet. Ideale omstandigheden. En wat was het bijzonder om in de sneeuw te lopen.

Later op de dag ging de temperatuur richting de dubbele cijfers en smolt de sneeuw voor een groot deel weg. Alleen op de stukjes in de schaduw bleef  het langer liggen. Het venijn van deze tocht zat in de staart ! Met nog ongeveer zes kilometer te gaan, ging het laatste stuk voor een groot deel door een weiland. Omdat het de dagen ervoor niet alleen had gesneeuwd, maar ook geregend, was het drassig in het weiland. Dat maakte het zwaar en glad om te lopen. Toen ik ook nog eens net aan de verkeerde kant liep en daardoor een stukje terug moest om naar de andere kant van het weiland te gaan om de route te kunnen volgen, was ik blij dat de nieuwsgierige geiten alleen keken, en niet al te veel lawaai hadden. Bij de finish nog even rustig gezeten en wat gedronken. Daarna, voorzien van een mooie medaille, naar de auto en weer naar huis. En ja, toch een blaar opgelopen......

40 kilometer vanuit Darp, georganiseerd door de FLAL
En dan toch maar proberen: een tocht van 40 kilometer, en dan ook nog alleen lopen. Darp, nog nooit van gehoord, ligt vlakbij Havelte.  Heel toevallig noemde een collega terloops dat ze een jaar in Darp had gewoond. Vanaf het terrein van de (voormalige) Johannes Post Kazerne ben ik vertrokken. Ik was de laatste die startte voor de 40 kilometer. Op het eerste stuk ben ik dan ook nog ingehaald door flink wat (te) vroege wandelaars die de 25 kilometer gingen lopen. Op een gegeven moment was er een splitsing en liep ik in mijn eentje. Geen mensen voor me, en ook niemand meer achter me. Gelukkig heb ik muziek aan, zodat ik toch wat afleiding heb en zo nu en dan wat op de maat van de muziek kan lopen. Het is toch wel wennen om een lange(re) tocht alleen te lopen.

Met maar liefst drie rustpunten onderweg was het net even anders dan gebruikelijk. Omdat dit voor mij nu weer een eerste keer was, heb ik wel van alledrie de stops gebruik gemaakt, al was het wel verleidelijk om de derde over te slaan. Qua kilometers had het misschien niet gehoeven, maar het was voor mij wel fijn om net nog even een pauze te hebben. Bij de finish (na 41,5 kilometer volgens mijn horloge) heb ik nog met een aantal andere wandelaars, en met iemand van de organisatie gesproken over mijn doel tijdens Hemelvaart. Toch nog even wat promotie maken.

Het was een prachtige route, met afwisselend heide, bos en bewoonde wereld. Inclusief Schotse Hooglanders onderweg. Omdat we ook deels over een militair oefenterrein hebben gelopen, waren er toch ook flinke stukken met wat mul(ler) zand, en dat voelde ik aan het einde van de tocht ! Ik heb toch zand in mijn schoenen gelopen (ondanks dat ik kniekousen droeg) waardoor ik op mijn rechtervoet vier blaren had, en op mijn linkervoet ook nog eentje had gekregen. 

De laatste meters naar de auto gingen dan ook niet meer zo heel erg soepel, maar heb het gered.

De volgende dag ging het gelukkig alweer een stuk beter, en had ik ook niet zoveel spierpijn als ik wel eens na andere tochten heb gehad. De blaren zijn nog niet helemaal hersteld, maar dat mag de pret niet drukken.

Komende zaterdag weer aan de wandel ! Dan op naar Gasselte, voor de meul'ndob tocht, en een bescheiden 20 kilometer lopen. Maar dan wel samen met mijn vaste wandelmaatje, dus de kilometers zullen ons vast onder de schoenen door vliegen.