Actie.

De actie is een groot succes. Ik ben er heel erg blij mee. Steun van bekenden maar ook van onbekenden. Ik probeer mijn actie zoveel mogelijk te promoten en sponsors te zoeken. Het kost me alleen heel veel enerige. Ik zit wat vaker, dus eigenlijk veel te veel achter mijn pc en dat is eigenlijk niet zo'n goed idee. Gelukkig zijn er tegenwoordig veel dicteer mogelijkheden. Zowel in Office maar ook op de telefoon. Ik kan dus veel teksten inspreken. Die hoef ik dus dan alleen nog maar de kopieëren en dan in deze blog te plakken. Maar zelfs dan kost het nog veel energie. Dus deze week heb ik wel mijn 4 dagen kunnen wandelen maar helaas niet de 5 km die ik wil. Ook gooit de wind roet in het eten. Het suizen van de wind zorgt voor erg veel prikkels. Ik heb weliswaar mijn oordopjes in maar dan toch kost het wandelen me meer energie als normaal. Maar het is gelukkig wel gelukt om 4 dagen te wandelen. Maar gelukkig heb ik hier bij het starten van de actie wel rekening mee gehouden. Met elke week 4 dagen wandelen moet het lukken. Dus u kunt nog steeds bijdragen aan de hersenstichting voor onderzoek. Hieronder mijn verhaal van de tweede week van mijn revalidatie traject. Elke zaterdag zal ik een nieuwe blog schrijven hierover. Dus dan hebt u een idee hoe lang zo'n revalidatie traject duurt en hoe langzaam het herstel gaat.

Revalidatie

Week 2 (28 september t/m 3 oktober 2020)

In week 2 zijn alle revalidatie afspraken komen te vervallen in verband met de Covid pandemie. Alle medewerkers zijn in het ziekenhuis zelf nodig dus alle poliklinische afspraken zijn vervallen. Ik heb nog wel een afspraak staan bij de afdeling cardiologie. Die is op vrijdag. Omdat de oorzaak van mijn herseninfarct niet duidelijk is zijn ze nog steeds met het onderzoeken van mogelijke oorzaken. Een daarvan zou eventueel wat problemen met mijn hart kunnen zijn. Op vrijdag krijg ik een holter. Deze moet ik het hele weekend dragen en die monitort mijn hartslag. Als de holter geplaatst is krijg ik de opdracht om een dagboek bij te houden zodat ze kunnen zien wat ik gedaan heb en op welk moment er eventueel onregelmatigheden zijn opgetreden. De hele week heb ik zelf thuis weer kleine stukjes in de tuin gewandeld. Mijn vrouw heeft een wandelstok voor me gehaald. Met deze stok ben ik wat stabieler en dan lukt het ook om wat verder te wandelen als alleen een rondje in de tuin. Verder oefen ik wat kleine stapjes op de trap. Telkens op de onderste trede erop en eraf. maar vaker als 4 x lukt nog niet. Voor de rest veel gerust. Bezoek houden we nog maar even af. Het is al snel te veel en te druk. Verder zorgt het dubbelzien voor enorme problemen. Het is zo ontzettend vermoeiend om alle dingen die dichtbij staan dubbel te zien en dingen die verder weg zijn niet. Omdat  het nog erg moeilijk is om iets met mijn rechterhand vast te houden is het al een hele uitdaging om een kopje van de tafel te pakken. Dus ik moet alles mijn linkerhand doen. Het lastige hiervan is dat ik dan wel weer alles vanaf de verkeerde kant benader. Het beeld wat ik als meest linkse zie is namelijk het verkeerde beeld. Ik grijp dus nog wel eens mis. Ik hoop dat de kracht rechts snel wat terugkomt. TV kijken lukt hierdoor ook niet. Met de ogen dicht kan ik wel wat luisteren. De dagen zijn erg kort. Vroeg naar bed, niet al te vroeg opstaan en na alle inspanningen zowel fysiek als geestelijk rusten. Dus mijn dagen verlopen nog vooral horizontaal, liggend op de bank. In het weekend komen de kinderen en kleindochter even kort op de koffie. Wel erg fijn om ze te zien maar helaas is de energie al snel weer op. Op zondag bekijken we even of de afspraken van week 3 nog op de planning staan. Dit is het geval dus dat wordt dan weer een drukke week.

Bedankt voor het lezen en volgende week het vervolg met week 3