Actie week 9

Helaas deze week niet zo veel kunnen wandelen. Vanaf donderdag geveld door de griep. Op maandag ben ik wel twee uurtjes bij mijn werkgever Banken Champignons geweest. Was wel erg vermoeiend maar wel fijn om mijn collega's weer eens te zien. De meeste heb ik voor het laatst in september 2020 gezien. De rest van de week maar 2 wandelingen kunnen maken. Met de inzamelactie gaat het nog steeds geweldig. Ik heb mijn streefbedrag al weer naar boven bij kunnen stellen. Dankzij enkele ondernemers die hebben bijgedragen, maar ook komen er bijdrages binnen van mensen die mijn actie een geweldig initiatief vinden en me daarom graag willen steunen.  Allen hartelijk dank vooral namens de hersenstichting.

Revalidatie

Hieronder weer het wekelijkse verslag van mijn revalidatie periode in het ziekenhuis Rivierenland te Tiel.  We zijn al in week 9 maar 

Week 9 (16 t/m 20 november)

Weer een drukke week voor de boeg  4 afspraken in het ziekenhuis en een met het werk. Zij komen even op de koffie om samen het formulier voor het UWV in te vullen.

Maandag 16 november weer de fysio.  Ik begin weer op de loopband. Dit wordt standaard het begin van elk uur.  Ook een beetje als warming up.  Daarna gaan we naar een andere zaal waar ik krachttraining ga krijgen op allerlei apparaten. Het is eigenlijk gewoon een sportschool.  Ik begin met wat oefeningen en de fysio telt het aantal keren hardop dat ik een bepaalde oefening moet doen. Dan de volgende oefening op een ander apparaat. Hierbij moet ik kijken of ik zelf kan tellen. Maar dat lukt niet.  Ik kan wel de oefeningen doen maar ik krijg het niet voor elkaar om zelf bij te houden hoe vaak ik iets gedaan heb. Een aparte gewaarwording en met tranen in mijn ogen zeg ik dat het niet lukt. Klote gevoel want wat is er nou moeilijker als tot 10 of 20 te tellen. Maar het lukt niet als ik met de oefeningen bezig ben.  De fysio neemt het tellen weer van mijn over en zo kan ik alle oefeningen wel gewoon afmaken. Zwaar uurtje was het wel, maar ik heb nu wel een keer het hele uur vol kunnen maken dus dat is dan wel weer het goede nieuws.

Dinsdag 17 november naar de logopedie.  Deze test is aangevraagd door de revalidatie arts om te kijken of ik nog ergens beperkingen heb met het begrijpen van opdrachten.  Dus ik moet wat eenvoudige testen doen of ik alles snap wat er gevraagd wordt.  Dit lukt allemaal wel alleen duurt het veel langer als wat gebruikelijk is. Verder loop ik er weer tegenaan als ik een opdracht uit moet voeren die uit meerder taken bestaat.  Dan blijft het misgaan. Telkens doe ik maar een gedeelte van de opdracht. Maar als ze het stap voor stap vraagt dan gaat het wel goed.  Dus ik heb gelukkig geen problemen met het begrijpen en met de taal. Dat is goed nieuws natuurlijk maar eerlijk gezegd had ik ook niet gedacht dat daar problemen zouden zijn. 

Woensdag 18 november.  Bezoek van collega en van de hr manager van het werk.  Ze zijn blij om mij te zien en dat is zeker wederzijds.  Ik wordt erg gemist en ik zeg dat ik het werk ook ontzettend mis.  We praten nog even over mijn situatie maar ze zien al snel dat ik het allemaal niet zo goed aan kan.  Ik merk zelf dat het allemaal erg emotioneel wordt en als ik er aan denk dat ik het werk waarschijnlijk ook niet meer kan doen dan komt dat niet ten goede mee aan mijn energie. We vullen de rapportage voor het uwv in en binnen een half uurtje zijn ze weer weg.  Ik vond het fijn om weer iemand van het werk te zien maar nu ik ze ook weer een keer gezien heb merk ik pas hoeveel ik het mis en daarnaast is het verschrikkelijk dat dit misschien ook niet meer veranderd.

Donderdag 19 november eerst de afspraak bij de maatschappelijk werker. Hier bespreken we het traject wat nu vanuit het werk opgestart gaat worden richting het uwv. Dit zijn allemaal wettelijke stappen die mijn werkgever moet doen naar het uwv.  Het eerste formulier wat ingevuld moet worden is ook een standaard formulier dus daar hoeven we ons niet zo druk om te maken.  Zoals hij al eerder had uitgezocht val ik onder een CAO waarin ziekte verzuim geregeld is.   In de CAO is altijd een regeling opgenomen voor ziekte verzuim en hoeveel de werkgever door moet betalen. Dus dat kunnen we thuis even rustig op gaan zoeken. Dan weten we in ieder geval waar we aan toe zijn want het is toch wel nu al een stukje minder aangezien ik altijd toeslagen kreeg en veel overuren maakte.  De toeslagen zijn gedeeltelijk weg gevallen en overuren zijn er niet meer.  Ik maak me daar wel een klein beetje zorgen over, maar ook weer niet zoveel dat ik er echt last van heb. De andere problemen zijn nu veel belangrijker en ingrijpender en daarom gaat daar de prioriteit nog niet echt naar toe. Het is nu eenmaal zo en ik kan het op dit moment toch niet veranderen.  We praten nog wat over onze mentale toestand en tot nu toe hebben we het nog allemaal onder controle. Ook hij is er van overtuigd dat een NPO onderzoek wat meer duidelijkheid kan verschaffen. Als er problemen zijn van welke aard dan ook dan kunnen we hem altijd bellen en dat is goed om te horen.

Aansluitend weer naar de ergotherapie. In de module niet rennen maar plannen gaan we langzamerhand naar de laatste hoofdstukken. Het plannen. Omdat ik zuinig om moet gaan met mijn energie is het beter om een weekplanning te gaan maken. Daarin ga ik dan beginnen met dingen die al vast staan. Ik mijn geval zijn dat de ziekenhuis afspraken. Daarnaast kan ik dan bekijken wat ik nog verder wil doen in die week.  Uiteraard is het dan wel de bedoeling dat het plan ook daadwerkelijk gevolgd gaat worden.  Per dag kan ik de ochtenden bekijken of er nog ruimte (energie) is om iets extra’s te doen.  Niet te veel dus in de ochtenden want dan heb ik daar in de middagen en avonden last van.  Ik ga dus in het weekend een week planning maken en daarnaast kan ik bijhouden wat er van de planning terecht is gekomen.  Volgende week gaan we dat dan weer bespreken. Verder wil ze volgende week eens kijken hoe het met mijn computer vaardigheden gesteld is.  Ik zeg dat ik thuis wel af toe de mail lees maar dat dit veel energie kost door het dubbel zien. Daar zijn ook wel weer tips en truckjes voor die dat kunnen vereenvoudigen.

Een drukke week weer. vrijdag heb ik eigenlijk niet veel gedaan buiten het wandelen om. Dat gaat langzamerhand wel steeds iets beter. Omdat ik het lastig vind om uit te leggen wat ik nu ervaar met het dubbelzien besluit ik of ik in het weekend iets kan bedenken om dit duidelijk te maken aan de hand van een foto of voorbeeld. Omdat ik op internet wel even kan surfen begin ik daarmee . Er zijn voldoende foto’s te vinden, maar net niet precies als hoe ik het zie.

Ik besluit dan maar om zelf foto’s te maken van mijn beide handen. Die heb ik dubbel uitgeprint. Daarna uitgeknipt en ik heb ze daarna zo op en over elkaar gelegd zodat een beetje in de buurt komt van wat ik zie.  Daar heb ik dan weer een foto van gemaakt.  Mijn vrouw en kinderen schrikken wel van het beeld.  Nu wordt het in ieder geval duidelijk wat het dubbel zien voor mij inhoud. De foto heb ik hieronder staan. Deze foto leg ik bij de afspraken van de komende week. Dat is alleen een afspraak bij de ergotherapie en zij is ook degene die hier het meeste mee kan.