Week 12 was voor de actie weer een goede week. Ik probeer elke week wat bedrijven uit de regio of bedrijven waar ik connecties mee heb of heb gehad te benaderen of ze mijn actie voor de hersenstichting willen steunen. Verder heb ik lekker kunnen wandelen en de afstand die ik normaal loop iets op kunnen voeren.

Revalidatie

Week 12 (6 december t/m 12 december)

Deze week weer 3 afspraken waaronder wel mijn eerste afspraak met de psycholoog.

Op maandag 7 december begingen we meteen met de afspraak bij de psycholoog. Zij heeft inmiddels mijn hele dossier bekeken en weet in ieder geval wat de problemen zijn. Bij dit eerste gesprek mag mijn vrouw er gelukkig wel bij zijn. Ik doe mijn verhaal zo goed mogelijk en zij vult de gaten aan. Het is haar duidelijk waar mijn problemen zitten. Ze legt uit hoe het brein werkt en wat er gebeurt als het ergens mis gaat. Mijn problemen komen vooral door het niet goed functioneren van mijn werkgeheugen en mijn visus problemen. Mijn hersenen kunnen de prikkels niet filteren, dus ik krijg constant te veel prikkels in mijn werkgeheugen, ook zaken die voor mij niet van belang zijn. Achtergrond geluiden worden hetzelfde behandeld als bijvoorbeeld een gesprek wat ik voer. Dus al snel raak ik overprikkeld en dit zorgt dan weer voor vermoeidheid. En hoe meer vermoeidheid des te minder prikkels ik kan verwerken. Zo is het dus de hele dag door een negatieve spiraal. Ik wordt moe van de vele prikkels, vermoeidheid zorgt dat ik meer last krijg van prikkels en daar wordt ik dan weer extra moe van. Dus in een drukke omgeving ben ik binnen de kortste keren zo moe dat er dan bijna niks meer lukt. Volgende week is mijn NPO onderzoek ingepland. Ze legt uit wat ik hier van kan verwachten. Het is een onderzoek van twee uur met allerlei opdrachten. De duur van het onderzoek is waarschijnlijk te lang voor mij, dus ze gaat even kijken of dit korter kan. Er zijn ook veel opdrachten die puur visueel zijn, die haalt ze er uit omdat ik niet goed kan zien, dus het wordt meer een mondeling onderzoek. Wel vraagt ze of ik mijn bril met prisma wel mee kan brengen, want bij sommige testen moet ik toch wel iets lezen en onthouden. Verder wordt na de test mijn resultaten besproken met ons. Daarna gaan ze pas naar het revalidatie team.

Dinsdag 8 december weer naar de ergotherapie. We bespreken de afgelopen week. De dingen die wel en niet goed zijn gegaan. Ik vertel dat ik merk dat ik veel moeite heb met het onderdrukken van impulsen. Als ik bijvoorbeeld me aan het scheren ben en ik zie de tandenborstel dan begin ik meteen met het poetsen van mijn tanden, terwijl mijn gezicht nog ingezeept is voor de scheerbeurt. Hier heeft ze eigenlijk maar een simpele oplossing voor, zorgt dat er niets in het zicht staat. Pak de spullen die je nodig heb en pas als je daar mee klaar bent het volgende. Dit geld voor alle dingen die ik wil gaan doen. Ze verwacht dat alle dingen die niet goed gaan ook duidelijk zullen worden in het NPO onderzoek. Ook ervaar ik veel hinder tijdens kleine huishoudelijke taken. Het dubbelzien speelt me parten en verder lukt het niet zo goed om tijdens het koken meerdere pannen tegelijk op het vuur te hebben. Hier hebben we gelukkig al wel iets voor gevonden. Ons fornuis bied namelijk veel meer mogelijkheden die we nog nooit gebruikt hadden. Het is mogelijk om elke plaat afzonderlijk in te stellen met een timer. Dus na 20 minuten gaat hij dan vanzelf uit. Dat geeft wel meer rust en dat maakt het weer net wat makkelijker om het te doen. De module niet rennen maar plannen nemen we ook nog even door. Alles wat ik de afgelopen weken heb bijgehouden heeft duidelijk mijn beperkingen bloot gelegd. De problemen die ik ervaar en hoe ik daar het beste mee om kan gaan. Dus ik moet echt leren leven met de beperkingen en dat worden de belangrijkste punten voor de komende weken. Daarnaast heeft ze nog de hoop gevestigd op Bartimeus in Zeist. Een speciale oogkliniek voor mensen met NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel)  Daar heb ik inmiddels een afspraak kunnen maken, alleen is die pas in maart 2021. Dus daar moeten we nog even op wachten. Verder is ze benieuwd wat er precies uit het NPO onderzoek gaat komen wat voor volgende week op de planning staat en ze wenst me daar veel succes mee.

Woensdag 9 december weer een bezoek aan de oogarts. Ze willen weten hoe het gaat met het prisma op de bril. Ik vertel dat het erg vermoeiend blijft maar dat het wel lukt om kort wat te lezen. Wel vraag ik of ze nog eens willen meten, misschien dat het prisma nog wat bijgesteld kan worden. Dat lukt en ik krijg een iets ander prisma. Voor de rest kunnen ze hier weinig meer voor mij betekenen. Ik blijf voorlopig wel onder controle en moet in januari nog een keer terug komen.

De rest van de week geen afspraken. Thuis weer dagelijks proberen een stukje te gaan wandelen en dat gaat gelukkig steeds beter. Alleen de prikkels onderweg zorgen voor de meeste problemen. Ik kan het moeilijk inschatten wat er op me af komt. Een auto is veel sneller bij me als ik verwacht. Ook fietsers en brommers zijn lastig in te schatten. Ik merk dat ik veel stil sta onder het wandelen. Na het wandelen uiteraard telkens wel weer de bank op rusten en slapen. Het weekend doen we verder rustig aan. Volgende week is de laatste revalidatie week voor dit jaar. Tijdens de feestdagen geen therapieën.