Deze week niet zo veel gewandeld, de hitte zit me behoorlijk dwars. De warmte zorgt voor eer hoofdpijn en minder energie. In het begin van de week gelukkig wel wat kunnen fietsen en zelfs een bezoekje kunnen brengen op de fiets naar mijn werk Banken Champignons.  Het was weer fijn om mijn collega's weer eens even te zien. Maar als je dan weer weggaat is het wel erg lastig. Werken lukt niet meer dus meer als af en toe een bakkie koffie gaan drinken zit er helaas neit meer in. Dat besef komt elke keer als ik daar weer vertrek. De terugweg hoefde ik gelukkig maar tot Beuningen te fiesten. Daar was mijn vrouw en daar hebben we de fiets op de auto gezet.

Revalidatie

Week 19 (25 jan t/m 29 jan 2021)

Deze week is weer flink vol gepland. 4 afspraken verdeeld over 3 dagen.

Op maandag 25 januari weer naar de fysio. Na de warming up gaan we weer verder met krachttraining en met de balansoefeningen. Het lukt langzaam maar zeker steeds beter alleen kan ik nog steeds niet zelf bijhouden hoe vaak ik iets gedaan heb. De balans wordt steeds beter ik kan al veel makkelijker bewegen op een onstabiele ondergrond. Armen omhoog en van links naar rechts gaat allemaal goed. Alles is nog steeds super vermoeiend maar ik hou het wel het hele uur vol.

Dinsdag 26 januari beginnen we met een afspraak met de revalidatie arts. We vertellen haar van het verzoek van de bedrijfsarts, die heeft ze nog niet ontvangen.  Ze heeft een goed beeld van mijn huidige stand van zaken, maar ze gaat nog eens extra bij alle behandelaars nog de laatste info opvragen zodat ze een goed rapport kan maken voor de bedrijfsarts. Dit wordt dan een beknopt verslag van mijn problemen met daarbij de medische conclusie. Die conclusie is alleen een medische conclusie, dus dit zegt niks over mijn arbeidsmogelijkheden. Hier gaat uiteindelijk de bedrijfsarts over maar ze verwacht gezien mijn problemen dat werken in ieder geval voorlopig nog niet aan de orde is. Tijdens het gesprek hebben we inmiddels ook alle antwoorden op onze vragen gekregen. We zijn nu ruim 5 maanden verder na mijn tweede infarct. Gelukkig zijn de lichamelijke klachten voor het grootste deel verdwenen, de vermoeidheid is echter wel gebleven maar het belangrijkste zijn en blijven mijn cognitieve problemen en de handicap van het dubbelzien. Dit zullen wel essentiële zaken zijn die mijn functioneren in de weg zullen blijven zitten. Verder wil ze ook nog afwachten wat Bartimeus gaat zeggen over mijn problemen met de Visus. 

Na een half uurtje rust gaan we verder naar de ergotherapie. We bespreken de afgelopen dagen en wat er allemaal gebeurt is. Ze zal een duidelijk verslag maken wat de revalidatie arts kan gebruiken voor haar verslag voor de bedrijfsarts. Zij is wel wat duidelijker in de uitspraken over mijn mogelijkheden om te werken. Het is haar duidelijk dat dit echt een hele uitdaging zal gaan worden. Planner dat lukt gewoon echt niet meer, maar de combinatie van mijn problemen zullen me dusdanig parten blijven spelen dat ik de grootste moeite zal hebben met alles waar tijdsdruk bij komt kijken. En omdat eigenlijk overal op een of andere manier sprake is van tijdsdruk zal werken echt heel erg moeilijk gaan worden. Ook speelt bezorgheid een grote rol bij mijn vermoeidheid. Ook heb ik veel minder controle over zaken. Als ik vroeger ergens aan dacht dan kijk je wat je nodig had om het op te lossen, springt in de auto om iets te halen en dan was het meestal opgelost. Dat is nu niet meer zo eenvoudig. Auto rijden mag ik niet maar ook oplossingen bedenken gaat niet meer zo makkelijk als vroeger. Dus dan blijft het probleem maar door je hoofd malen en daar gaat dan ook weer veel energie naar toe. En die heb ik eingelijk niet. Ze neemt dit laatse ook mee in haar rapport en dat gaat dan naar de revalidatie arts. Het uur is zo voorbij, dus volgende week gaan we wel weer verder met het plannen van activiteiten.

Donderdag 28 januari weer een afspraak bij de psycholoog.  Omdat de problemen nu in kaart zijn gebracht kan de resterende revalidatie gebruikt worden om te kijken wat voor mij het beste is. Verder vind ze het belangrijk om mijn stemming te weten. Het is natuurlijk allemaal super rot wat er is gebeurt en mijn hele leven is 180 graden anders geworden. Toch verwacht ik zelf niet dat ik depressief of zoiets ga worden. Ik ben erg blij met hetgeen ik nog wel kan. Ik ben zelf niet zo om elke dag maar weer stil te blijven staan met wat ik niet meer kan. Dat lost toch niks op. Dus elke dag maar weer proberen om er het beste van te maken en te genieten van de dingen die wel goed gaan. De juiste instelling in haar ogen. Mocht dit veranderen dan moet ik meteen aan de bel trekken.  Dat doen we uiteraard als dat nodig mocht zijn. Ze vraagt ook aan mijn vrouw hoe zij alles ervaart en zij ziet ook wel dat ik er het beste van probeer te maken. Elke verandering op dat gebied houd ze in de gaten en zal ze indien nodig ook bij een volgende afspraak melden. Verder geen echte nieuwe dingen. Het is ook vooral praten over wat er is gebeurt. Ik kan er gelukkig wel goed over praten alleen is het erg vermoeiend.

Al weer een week voorbij. Het worden wel weer spannende tijden. Hoe gaat mijn leven er in de toekomst uit zien. Werken als planner is nu wel duidelijk dat gaat niet meer lukken. Ik heb er nog nooit over nagedacht wat voor ander werk ik zou willen doen. Ik wacht het wel even af. Voorlopig is werken toch nog niet aan de orde.  De vrijdag en het weekend weer thuis oefeningen doen. Verder ben ik even bij de boot gaan kijken of alles nog in orde is. Gelukkig is dat het geval dus daar hoef ik met geen zorgen om te maken.