Deze week heb ik de app van de hersenstichting gedownload op mijn telefoon.  Het is wat beter om elke dag één of twee keer een wat kortere wandeling te doen als 3 of 4 x per week een wat langere. Dat past me nu beter aangezien ik heb gemerkt dat ik veel meer last heb van het warme weer als dat ik voor de herseninfarcten had. Dus nu probeer ik in ieder geval in de ochtend een stukje te wandelen met de hond en als ik dan begin van de avond ook nog energie heb loop ik nog een rondje. Tot nu toe bevalt het prima.Verder heb ik elke week weer wat tijd in mijn hobby de vijver kunnen stoppen.  De vijver is nog niet helemaal zoals vanouds maar het gaat weer de goede kant op.

De 500 km komt steeds dichterbij. Ik lig nog steeds mooi op schema. Nog iets meer als 8 weken 140km. Het streefbedrag van €2500,00 heb ik ook bijna gehaald als is dit geen doel op zich. Ik had oorspronkelijk € 1.000,00 als eindstand genomen maar dat heb ik gelukkig als flink omhoog bij kunnen stellen. Maar ik ga nog wel proberen om dit bedrag toch binnen te halen. Dus de komende weken toch nog maar eens kijken of ik nog wat aandacht voor mijn actie kan genereren.

Week 22 ( 15 tot en met 19 februari 2021)

3 afspraken staan er deze week weer op de planning, verdeeld over 2 dagen.

Dinsdag de 16e weer naar de Ergo.  Ik heb mijn planning weer bij me en het meeste wat ik de vorige keer had opgeschreven is uiteraard niet gelukt. Alleen het wandelen en wat huishoudelijke taken heb ik daadwerkelijk uit kunnen voeren.  Voor de rest heb ik geen energie gehad.  Een goede les dus.  Dus voor de komende weken moet ik dit plannen vol blijven houden en dan bekijken we telkens weer van week tot week hoe het gegaan is. Nu gaan we eens kijken of het lukt om weer eens wat dingen achter een PC of laptop kan doen.  Ik heb thuis niet zo veel gedaan op dat gebied.  Ik heb wel af en toe mijn mail wel gelezen maar veel meer is er nog niet van gekomen.  Het kijken naar een scherm is heel erg vermoeiend en ook werkt het niet mee dat ik alles op het scherm dubbel zie.  De bril met prisma helpt wel wat maar de combinatie van de felheid van het scherm met de energie die ik nog heb om te kunnen lezen zorgden ervoor dat 10 minuten de max was. Er zijn niet zo heel veel mogelijkheden om dit wat te verbeteren. Wel kan ik het scherm wat donkerder zetten. Dit is wel iets fijner voor mijn ogen, maar het blijft lastig.  Ze vraagt of ik een stukje wil schrijven in een word bestandje.  Dit lukt niet, ik kan niet lezen en tegelijkertijd wat typen. Het gaat gewoon niet meer van zelf. Ik kan heel goed blind typen maar op de een of andere manier lukt het niet.  Als ik het woord voor woord doe dan gaat het wel wat beter.  We gaan wat anders proberen. Er bestaat een dicteer functie waar ik dus wat kan voorlezen en dan wordt het overgenomen.  Dat gaat inderdaad wel wat makkelijker. Niet alles wordt goed overgenomen maar het meeste klopt wel.  Een kwestie van oefenen. Omdat ik van plan was om mijn hele verhaal wat me is overkomen op te schrijven kan ik hier mooi mee aan de slag. Mijn vrouw heeft een dagboek bijgehouden vanaf de eerste ziekenhuis opname tot nu. En met de ziekenhuis verslagen die je krijgt zou het moeten lukken om dit uit te gaan werken.

Donderdag de 18e twee afspraken.  Als eerste krijg ik de eerste ontspanning fysio. Ik heb geen idee wat dit inhoud dus ik ben erg benieuwd.  Ik krijg deze fysio in een aparte ruimte waar het lekker stil is samen met een andere patiënt.  Deze oefeningen bestaan uit 4 sessies waarin we gaan leren om te ontspannen en vooral te rusten op momenten dat het nodig is en je niet lekker thuis op de bank of op bed kunt gaan liggen.  De eerste sessie is het leren ontspannen en rusten als je zit.  Belangrijk in mijn situatie is dat ik ervoor zorg dat ik wel altijd mijn oordoppen bij me heb, zo kan ik de geluidsprikkels wat verminderen.  Het ontspannen bestaat vooral uit een soort meditatie oefeningen waarin je probeert je aandacht te focussen op hoe je zit. Hoe je de spieren aanspant en dan weer ontspant.  Het is wel even wat onwennig maar na een paar keer oefenen lukt het inderdaad om lekker rustig te zitten.  Nu is het wel een rustige omgeving en het zal in de praktijk wel wat anders zijn denk ik. We krijgen de oefeningen ook mee naar huis zodat we er thuis nog verder aan kunnen werken.  Lekker ontspannen door naar de maatschappelijk werker.  Deze keer geen nieuwe dingen. We hebben het vooral gehad over hoe ik mijn dagen nu doorkom en wat ik verwacht hoe het zal gaan nadat de revalidatie afgelopen is en als werken inderdaad helemaal niet meer lukt of in ieder geval een stuk minder gaat worden.  Ik werk nu natuurlijk al een paar maanden niet meer maar omdat de revalidatie best veel tijd kost ben ik daar nog niet zoveel mee bezig geweest.  De revalidatie neemt zoveel tijd in dat de weken moeiteloos voorbij gaan. Ik heb nog niet echt dagen gehad dat ik voor mezelf uit heb zitten kijken. Dat is in ieder geval een goed teken en omdat ik al bij de ergo heb gezien dat ik nog voldoende plannen heb denk ik ook wel dat ik niet zomaar in een zwart gat zal vallen mocht ik arbeidsongeschikt verklaard worden. Maar uiteraard is dit nog geen garantie voor de toekomst.  Samen met de psycholoog houd hij een vinger aan de pols. Hij vraagt of het lezen beter gaat met de liniaal die hij heeft gegeven, maar ik heb dat nog niet geprobeerd dus dat laat ik hem volgende keer nog weten.