Deze week mijn streef bedrag gehaald €2.500,--.  Een mooi bedrag maar omdat de actie nog een paar weken duurt en ik als het goed is nog wat publiciteit krijg voor mijn actie stel ik het bedrag nog een keer bij. € 3.000,-- . Dat gaat mijn eind doel worden.

Week 27 ( 22 maart t/m 26 maart 2021)

Deze week 3 afspraken in het ziekenhuis.
Gelukkig is de eerste afspraak op maandag meteen bij de maatschappelijk werker. Hij wil vragen over Bartimeus maar als we vertellen wat we te horen hebben gekregen van de bedrijfsarts is al snel duidelijk dat we het daar over gaan hebben. Het traject voor een vervroegde IVA aanvraag wordt niet zo heel vaak opgestart. Hij zegt in ieder geval dat we de aanvraag pas moeten doen als het definitieve rapport van het ziekenhuis er is dat dan met de aanvraag meegestuurd kan worden. Want je kunt vervroegde IVA maar 1 x aanvragen. De rapportage die na 3 maanden is gemaakt is daar niet geschikt voor. Want als het UWV besluit om dit af te wijzen dan moet het normale traject van het ziekteverzuim gewoon gevolgd worden. Dat moeten we in ieder geval aan de bedrijfsarts en aan de werkgever laten weten. Dus de aanvraag pas op zijn vroegst als het hele revalidatie traject is  iafgelopen en de eindrapportage is gemaakt. We zijn blij dat we dit te horen krijgen want anders hadden we de aanvraag zo snel mogelijk gedaan. Hij vraagt wat we van het oordeel van de bedrijfsarts vinden. Ik weet het niet zo goed, het lijkt wel of het traject in een stroomversnelling komt en dat het allemaal erg snel gaat opeens. De revalidatie loopt dan wel bijna op zijn eind maar toch hadden we dit niet zo snel verwacht. We hebben er in het weekend uiteraard veel over gesproken en ook hebben we wat dingen opgezocht wat er allemaal gaat veranderen. En dat is toch best wel wat.
Hij schrijft nog wat zaken op die we ook moeten (laten) uitzoeken. Onder andere pensioen en eventuele verzekeringen waar ik collectieve korting via het werk op heb. Verder geeft hij aan dat een IVA uitkering niet zo maar wordt toegekend. Hij is echter wel van mening dat het wel de enige juiste weg is. Want als ik van een onderzoek van een halve dag al 3 dagen moet bijkomen dan is werken niet echt een optie meer. Want zo’n intensief onderzoek is misschien wel een beetje te vergelijken met een paar uurtjes werken. Een onderzoek geeft ook stress en druk wat wel te vergelijken is met een baan. Op een of andere manier ervaar je altijd druk. Ongeacht wat voor werk je doet. Meestal is dat ongemerkt maar bij mijn eigen baan was stress en druk een kenmerk van het werk. Elke vorm van druk en stress heeft meteen invloed op mijn functioneren. Dus dat moet ik zoveel mogelijk zien te
voorkomen. Werken zal dus in de praktijk ook ontzettend moeilijk zo niet onmogelijk blijken te zijn.
Met alle zaken die we nog moeten uitzoeken wil hij ons uiteraard graag van dienst zijn dus we krijgen zijn telefoonnummer en kunnen hem altijd bellen als we nog vragen hebben. Dit is natuurlijk erg fijn.
We zorgen dat wel alles voor de volgende afspraak op een rijtje hebben en dan kunnen we alles nog bespreken.
Dinsdag 23 maart weer naar de ergotherapie. We hebben zelf het rapport van Bartimeus ontvangen dus dat hebben we meegenomen zodat we dat zeker vandaag even door kunnen nemen. Zelf had ze het nog niet ontvangen maar waarschijnlijk is het al wel binnen en is het naar de overkoepelende revalidatie arts gegaan. Dus ze is blij dat we het bij ons hebben. De rapportage laat duidelijk zien waar mijn klachten zitten. Het is een bevestiging van wat ze eigenlijk in het ziekenhuis ook al hadden gezien maar ze vind het wel “fijn” om te lezen dat dit klopt. We bespreken de onderzoeken die ze hebben gedaan en zien wel veel overeenkomsten met de testen die ik de afgelopen weken in het
ziekenhuis heb gehad. Omdat we nog maar twee afspraken hierna hebben willen we graag weten hoe het straks verder gaat. Ze heeft contact opgenomen met het WMO van de gemeente West Maas en Waal. Ze heeft daar de vraag neergelegd wat de mogelijkheden zijn voor begeleiding in de thuis situatie. Want het heeft voor mij nu in ieder geval nog geen zin om naar bijeenkomsten te gaan. Dat is allemaal veel te druk met veel prikkels dus dat lukt niet. Zodra ze daar reactie op heeft dan kan ze daar wat meer over vertellen. Maar ze vind het wel belangrijk dat ik nog wel begeleiding krijg van een specialist. Want als straks de regelmaat van de ziekenhuis bezoeken wegvalt dan moet ik me toch zien te redden. Want overschatting ligt nog steeds bij mij op de loer en de ervaringen van het bezoek aan Bartimeus moet ik zeker niet vergeten. (3 dagen bijna niks kunnen doen)
Woensdag 24 maart naar de fysio. Na de warming up krijg ik weer balansoefeningen en wat
krachttraining. Voor dat we met de krachttraining beginnen meet ze mijn krachten in de
rechterhand. Die is weer bijna net zo sterk als de linkerkant. Nog een klein beetje minder maar dat is verwaarloosbaar. Hiermee zijn mijn lichamelijke klachten eigenlijk weg. Het enige wat altijd lastig zal blijven is de balans omdat ik dubbel zie. Maar als ik alles rustig doe dan moet dat normaal gesproken niet echt een probleem zijn. Dus niet snel bukken en weer overeind komen. Niet te snel opstaan uit een stoel. In de ochtend eerst goed wakker worden voor ik uit bed stap (dus niet meer zoals vroeger als de wekker gaat binnen een seconde meteen naast je bed staan) Bij de krachttraining moet ik nu en vooral ook straks thuis veel aandacht besteden aan mijn boven lichaam. Het wandelen zorgt voor mijn beenspieren maar omdat ik veel minder dagelijkse dingen doe moet ik zorgen dat mijn armen
en schouders soepel blijven. Want als ik die verwaarloos dan gaan die spieren in mijn nek. vast zitten en dan kan daar hoofdpijn uit voorkomen. Nou dat heb ik nu al genoegd dus daar zit ik niet op te wachten. Ze legt wat eenvoudige oefeningen uit die ik zeker 2 of 3 x per week zou moeten doen. Moe maar voldaan is ook dit uurtje weer zo voorbij. Blij met de vooruitgang die ik de afgelopen maanden heb geboekt.