Ja, we hebben weer een tocht uitgezocht. We konden kiezen tussen Drenthe of de kop van Overijssel. We kiezen voor het laatste, want daar hebben we nog niet eerder gewandeld. Het is een klein uurtje rijden, dus, 's ochtends vroeg (kwart voor zeven) op naar Blokzijl.  We zijn benieuwd wat de Blokzijler meren wandeltocht ons gaat brengen, en waar....

De start is bij De ploats, het MFC, mooi aan de rand van Blokzijl. Na eerst nog wat keren op de weg, (navigatie wilde ons tot aan de voordeur brengen) de auto op loopafstand geparkeerd. Op hetzelfde moment ging ook een man met hond (kruising husky x stabij) naar de start. Gedurende de hele tocht waren we op ongeveer hetzelfde moment bij de stops, en ook bij de finish. Zij hebben ook samen de tocht van 40 km volbracht !

De eerste keer in tenue. Te pas en te onpas toch even de aandacht er op vestigen. Bij de inschrijving werd verteld dat de route van de 40 km, iets was gewijzigd. Omdat de weg er uit lag bij Belt-Schutsloot, moesten we bij de splitsing (die op het kaartje stond) niet linksaf, maar richting Sint Jansklooster. En dan hebben jullie hier een beetje gekronkel.....werd aangewezen op het kaartje. Oh, ok, als de pijlen maar duidelijk zijn, dan komt dat helemaal goed. Wij zijn daar helemaal niet bekend, dus 'het zal wel goed weze'....

Gaan we bij de meeste tochten direct van start, nu eerst een lekker bakje koffie gedronken (zat bij de prijs in). Nog even een sanitaire stop en we gaan op weg. Mooi rustig weer, het zonnetje deed al goed zijn best, dus het beloofde weer een prachtige wandeldag te worden.

Het was nog een heel klein beetje mistig en de haven lag er prachtig bij. Direct in het centrum was er al enige twijfel: missen we geen pijl(en) en gaan we de goede kant op... Maar gelukkig, we zien de bordjes en gaan via het centrum naar het buitengebied. Een prachtige omgeving, dus we waren al aan het bedenken wat voor paden we zouden gaan zien en volgen. We hebben het kaartje in de hand en kijken regelmatig waar we zijn. Ok, we denken dat we al veeeel verder zijn, tot we zien dat de eerste stop nog niet eens in het zicht is.....Geeft niks, wij wandelen wel....

Bij Jonen worden we met het pontje overgezet. Dit is voor mij (Tietsje) de eerste keer dat ik met een pont vaar. Het is een ministukje, maar een leuke belevenis.

De eerste stop is bij De Eetkamer van Giethoorn. Lekker hoor: koffie, (huisgemaakt) appelgebak met slagroom (en nee geen rozijnen te bekennen !). Na de welverdiende pauze gaan we weer op weg. Giethoorn is echt toeristisch, ook buiten het hoogseizoen. De busladingen toeristen waren ook nu aanwezig. We letten goed op dat we de juiste route gaan volgen. Onderweg zien we van alles en genieten van het prachtige uitzicht en landschap. We passeren Blauwe Hand en moeten daar over de kruising naar rechts, dit is de wijziging in de route. Ok, we hebben goed opgelet en zitten op de juiste weg ! Omdat we geen idee hebben hoe de route uiteindelijk gaat, rekenen we er op dat we de stop, zoals op het kaartje aangegeven, gaan maken bij de Waterlelie. Dan zouden we toch 'ergens' linksaf moeten......maar alles wat aangegeven wordt, niet linksaf onderweg. We lopen Sint Jansklooster in, en daar staat een bord met een splitsing: 40 km gaat naar links, en de 30 km gaat naar rechts. Prima, dan gaan wij naar links. We zien de watertoren en lopen het dorp weer uit.

Wij hebben geen idee of we zo toch nog naar de Waterlelie gaan en hebben de aanwijzing om linksaf te gaan 'gewoon' opgevolgd. Ondertussen hebben we bijna 24 km in de benen en besluiten te stoppen bij een bankje. Het voelt alsof de sok dubbel zit bij mijn kleine teen, dus ik doe mijn schoen even uit. Loos alarm, geen sok die dubbel zit en er is geen 'bloed aan de paal', dus ik trek mijn schoen weer aan. Mooi in het zonnetje eten we een broodje en drinken wat. Er komen andere wandelaars voorbij die ook aan de tocht meedoen, we hebben ze niet eerder gezien en vragen ons af of ze misschien ergens anders zijn gestopt.De man met de hond komt ook weer voorbij.

Ik zoek op de gsm 'Het wapen van Utrecht' , die werd aangegeven als rustplek voor de 30 km route. We zijn 2,6 km verwijderd. Het zit echt in het dorp, maar wij hebben het niet gezien. We hoorden bij de finish, van de man met de hond, dat we, bij de splitsing van de routes, zo'n 300 meter naar rechts bij 'het wapen' de stop hadden kunnen hebben. Nou ja, het is niet anders. Gelukkig was het mooi weer en konden we het prima uithouden op het bankje in de zon. We gaan weer verder.

Na een kort stukje lopen toch nog geprobeerd om de teentjes wat 'beter te plaatsen' maar het lukt niet goed. Nou ja, verstand op 'nul' en gewoon doorlopen. We kijken op het kaartje om te zien waar we zijn en hoe ver we nog moeten. Dat duurt nog 'even'. Zo goed en zo kwaad als het gaat vervolgen we onze weg. Het tempo gaat een heel klein beetje omlaag, omdat er toch blaren zijn ontstaan, die ook nog zijn gaan lekken.

In de verte zien we een dorp, daar zullen we vast naar toe gaan. We lopen mooi over de dijk en hebben een prachtig uitzicht. We zien vogelverschrikkers en krúsende flerken een kunstwerk waar je ook op kunt klimmen voor meer uitzicht. Langzaam komt het dorp dichterbij. Op naar Vollenhove, de (laatste) stop bij Saantje. Ik zag dat bij die stop EHBO beschikbaar is, dus ik had besloten daar dan ook gebruik van te maken. De mevrouw van de stempelpost zat in het zonnetje op het terras. Ik vroeg of de EHBO-ers binnen waren....."oh, eh, die zijn al weg"......Ze heeft gebeld met de hulptroepen en die zijn vanuit Blokzijl weer naar Vollenhove gekomen.

Na een minuut of tien waren ze ter plaatse met de koffer. De schoen uit, de sok uit en kijken wat de schade is. Tsja, er was inderdaad een blaar.....en die was stuk.....en de kleine teen was nog supergevoelig van een eerdere wandeltocht. Dus het was wel wat een beproeving toen er werd geplakt. Ik had zelf 's ochtends mijn voeten al wat ingetaped, maar de kleine teen niet. De mevrouw heeft mijn kleine (rechter)teentje keurig strak ingepakt met leukoplast en gaf nog wat tips. Prachtig hoor, zo kan ik het zelf niet. Omdat ze er nou toch was......eh, mijn linkerteentje heeft waarschijnlijk hetzelfde euvel, dusseh.....ja, ook die wordt keurig ingepakt. Sterker nog, de hele linkervoet wordt opnieuw getaped. Onder protest plakt ze, op mijn verzoek, nog een stukje leukoplast tussen de grote- en tweede teen. De kleine teentjes zijn wel gevoelig, maar ok, ze kunnen op deze manier geen kant op. Zo kan ik zeker de laatste vijf km lopen. Op het voorstel om de laatste km's mee te rijden in de auto.......dat is geen optie voor mij. Nou ja zeg, dat is mijn eer te na hoor. Vijf kilometer lukt altijd, ongeacht de omstandigheden.

Weer in beweging, dan gaat het wel weer. De laatste loodjes. Het dreigde nog mis te gaan met de pijlen in het zicht van de haven, maar gelukkig waren we 'eigenwijs' genoeg om rechtdoor te lopen en zo weer bij Blokzijl uit te komen. Bij de finish kregen nog een mooie pen, altijd welkom, zo'n (kleine) attentie.

We hebben keurig gelopen met een gemiddelde snelheid van 5,9 km per uur. Het was in totaal net geen 40 km, maar 38,4. Een kniesoor die daar op let.

Wat wij wat jammer vonden is dat de route alleen uit verharde wegen bestond. Het had net zo goed een fietsroute kunnen zijn. Maar misschien zijn wij wel 'verwend' in dat opzicht.

Deze dag is geslaagd, morgen weer een tocht op de kalender.