Ik ben weer een jaartje ouder geworden en de ochtend erna gaan we aan de wandel. Dit keer (weer) in Appelscha. De tocht wordt georganiseerd door ons eigen club: WIK Drachten. Lekker dichtbij, een halfuurtje in de auto. We vertrekken om kwart over acht van huis, dus zelfs een beetje uit kunnen slapen. Omdat de vooruitzichten niet echt geweldig waren, besluiten we de (knalroze) regenjas aan te doen. Extra goed er op gelet dat het t-shirt er wel onder uit piept, zodat we toch reclame blijven maken voor de hersenstichting.Toen we de auto parkeerden kwamen op hetzelfde moment nog twee dames aan, die (ook) precies bij elkaar pasten. Zij hadden beide een blauw shirt met witte strepen aan. Uiteraard is dat een (kort) onderwerp van gesprek en al 'kwetterend' liepen we naar de start. Het was 'gezellig' druk, want de 20 km wandelaars stonden ook al startklaar, maar moesten wachten tot 9 uur om 'los te kunnen'. We hebben de ledenkaarten laten scannen en gaan op weg. De meeste wandelaars voor de 30 km waren al vertrokken, maar dat zijn we wel gewend. We vinden het direct al een geslaagde route. Mooi door het bos, altijd een prettige omgeving.

Onderweg halen we een aantal wandelaars in en na ongeveer 5 km hebben we al de eerste stop. Bij camping Wilheminahoeve nemen we een lekker bakje koffie en maken, naar aanleiding van het t-shirt van de hersenstichting, nog een praatje met deze en gene. We raken aan de praat met twee andere dames die dit jaar ook voor het eerst de 11stedentocht gaan wandelen. Uit hun verhaal maak ik op dat zij nu meer km's per week afleggen dan dat wij doen, maar dat zij het ook wel spannend vinden om 'de tocht' te gaan lopen, want het is wel een heel eind. Dus de vraag: 'train je wel genoeg, of misschien zelfs wel teveel'.....wordt wel gesteld. We blijven elkaar gedurende deze wandeltocht in het oog houden.

Na een kleine 10 kilometer verder gewandeld te hebben is de volgende stop. Vlak voor we de stop bereiken dreigt een enorme regen- of hagelbui, maar het blijft bij een paar sputters en we komen zo goed als droog het eetcafé 't Anker in Elsloo.  Ze hebben de zaken goed voor elkaar en zijn voorbereid op een grote groep mensen. Wij gaan in de 'klokkenkamer' zitten en nemen de tijd voor een soepje en meegebrachte broodjes. Op de routebeschrijving was gelukkig doorgestreept dat het 'niet toegestaan was om meegebrachte waren te nuttigen'.

We gaan weer op weg en lopen een mooi paadje langs een rij met bomen. De wind maakt het fris, maar met de regenjas aan hindert dat niet. We zijn al blij genoeg dat het niet voortdurend regent en/of hagelt. We blijven een gevarieerde route houden en gaan met een lus richting het Aekingermeer om, na nog 8 kilomter afgelegd te hebben, voor de derde stop vanaf de andere kant weer bij de Wilheminahoeve uit te komen. Voor we ter plaatse waren hebben we een winterse bui 'op de kop' gehad, maar hup de capuchon op en gewoon doorlopen. Gelukkig was het maar een bui en snel weer droog.

Het assortiment bij de stop was wat uitgebreid (er was nu ook soep) en er waren aanmerkelijk meer mensen aanwezig. Wij hadden ons onderweg verlekkerd op 'iets anders' en zijn naar eethuis het Aekingerzand gelopen. Dat kon mooi 'binnendoor' vanaf de controlepost. Daar hebben we een ijsje met caramelsaus gehad. Er waren meer mensen in het eethuis. Toen we aan een tafel wilden gaan zitten, probeerden andere gasten snel wat ruimte te maken door hun (grote) verrekijkers op statief aan de kant te zetten. Toen wij antwoordden 'Oh, dat hoecht net' bleek dat zij uit Antwerpen kwamen. Ze informeerden nog naar onze t-shirts, want 'de hersenstichting' kennen ze niet in België. Uiteraard nog kort gesproken over de wandeltocht die we nu deden, en 'de tocht der tochten'. Ze vertelden terlooops dat ze in een vakantiehuis in Appelscha verbleven. Bij het weggaan zei ik nog 'misschien Tot ziens'. De kans daarop is natuurlijk klein, maar je weet maar nooit.

Nadat we het ijsje hadden genuttigd en een sanitaire stop gemaakt zijn we weer verder op pad gegaan. En wat wil het toeval......we komen bij een vakantiewoning 'de Kale Duinen' langs en daar staan de mensen uit Antwerpen. Zij herkenden ons ook en we hebben even naar elkaar gezwaaid. Leuk hoor, dit soort ontmoetingen. We lopen verder en gaan richting de finish bij 'Le Coq'. Nadat we ons afgemeld hebben, gaan we naar huis. Het was weer een prima wandeltocht van 30 kilometer. Een mooie fotoreportage van de 20 kilometer route kun je hier bekijken.

De route was echt prachtig en gevarieerd. Verharde en onverharde paden, door het bos, over de heide. Onderweg zien we ook van alles. Over een erg leuk belevings/familiepad gewandeld, waar diverse houten beelden stonden. We hebben een paar reeën gezien, waarvan één zelfs behoorlijk dichtbij. Een deel van de route kwam ons bekend voor vanwege Appelstap en andere wandeltochten. Voor ons is dat geen probleem, herinneringen ophalen, alleen maar leuk. 

De volgende tocht is 72e krentenbloesemtocht in Dwingeloo Paasmaandag 22 april.