Na de lange dag van gisteren en niet helemaal ongeschonden uit de strijd te zijn gekomen, vandaag toch betrekkelijk fris en fruitig voor de start. De reebok crossfit schoenen zijn maar weer tevoorschijn gehaald, omdat die net iets ruimer zitten en er meer plek is voor vette watten.....

Om 6 uur staan Jan en Annie weer met de auto voor de deur om ons naar de start in Sloten te brengen. Zoals Jan gister al aangaf: de start is buiten. Gelukkig is het vriendelijk weer en geen probleem om op die manier te vertrekken. Standaard ritueel voor de start: Geesiena (en Annie) naar de wc en vlak voor we vertrekken het Frysk folksliet. En we zijn weg. Prachtig om te zien hoe de lange sliert wandelaars weer door het landschap trekt. We gaan nu door een gebied waar we nog kortgeleden ook zijn geweest met de Gaasterland wandeltocht. Een klein deel van de route is hetzelfde, het meeste niet, of komen we vanaf de andere kant. We zien weer het vakantiepark van Sondel, en herkennen andere stukjes op de route.

We hadden de tip gekregen om in Oudemirdum naar Boschlust te gaan voor koffie met appeltaart. Gelukkig waren er andere wandelaars die ons daar heen konden leiden, want het lag net buiten de eigenlijke route. We zagen de appeltaart al klaar staan op de schoteltjes en vroegen hoe een en ander in zijn werk gaat (bestellen, direct meenemen of bediening aan tafel) Toen de eigenaresse onze t-shirts zag, was ze zo enthousiast over ons goede doel dat ze spontaan sponsoring in natura aanbood. Wij kregen onze koffie (inclusief het tweede bakje) en appelgebak kostenloos. Goh, eh, tsja, nou: 'Dankjewel !' Tijdens onze pauze hebben we ook nog kort gesproken met twee heren, waarvan de ene iedere dag verkleed was. Hij is ook vastgelegd op de foto in de Broerekerk (als boef).

We vervolgen onze weg richting Rijs en gaan richting Mirns, hier is de laatste 'gezellige stop' voor we de zeedijk betreden en een lang kaal stuk wandelen. We pauzeren niet, maar lopen direct door. We halen onderweg een mevrouw in die de tocht voor de 33e keer loopt. Ze zegt dat ze wat grieperig is, maar niet denkt aan opgeven: "Ik heb nog nooit eerder opgegeven, dus wil dat nu ook niet doen'.  We lopen door 'Laaksum' en komen uiteindelijk aan bij Warns, daar ligt een enorme steen ter nagedachtenis aan 'de slag bij Warns' met de beroemde zin : "Leaver dea as slaaf". We besluiten daar te pauzeren. We maken nog een praatje met deze en gene en worden uitgebreid op de foto gezet. Vooral de kat op Geesiena haar kuit heeft de volle aandacht van de fotograaf. Helaas kunnen we de gemaakte foto's niet terugvinden op internet.

We gaan weer op weg en komen aan in Stavoren (12.52 uur), waar we ook nog een pauze genieten en een broodje eten. Adri de Boer treedt op en wij maken kennis met de vader van Femke (zij is de 'live verslaggever' voor Omrop Fryslân voor vandaag, maar haar vader verzorgt journalistieke input voor de dag) hij zet ons ook op de foto. We gaan verder en zien de 11stedenfontein in de haven. We lopen verder en zien even later de trompettist op het hek zitten om de koeien te verrassen met een kort concert. We lopen Molkwerum binnen. Bij de stop krijgen we een stukje koek aangeboden. Dat kan ook bijna niet anders.....dat is een typische lekkernij van het dorp.

We gaan snel weer verder om de gang er wat in te houden. Voor we het kombord van Hylpen voorbij zijn, zien we de vader van Femke. Om 15.30 uur arriveren we bij de stempelpost in Hylpen. De dames bij de tafel zitten in een prachtig kostuum en worden door veel wandelaars op de foto gezet. Ik zie dat iemand zijn kilometerboekje (ook) laat stempelen en (be)denk ineens: "Eh, hadden wij dat ook (zo) moeten doen ?" Dan hebben we al een aantal stempels gemist........we gaan nog even op het terras zitten en nemen nog een broodje. Niet te lang, want we hebben nog een stukje te gaan. Vlak na het station van Hylpen, komen wel angs een boerderij met een bijzonder bouwproject, een nieuwe boerderij op de kop gebouwd. Wij vinden het een bijzondere, maar wel mooie, verschijning. Bij de weg staat een meisje en we vragen haar: ga jij daar straks ook op de kop wonen. "Jaah" is het antwoord.  We wandelen verder richting Workum en ik weet precies waar de finish is. Ik had vroeger een vriendin in Workum en haar ouders hebben de schoenenzaak op de Merk. Menig weekend ben ik daar geweest en heb de (kerk)toren dan ook talloze keren bekeken van de buitenkant. Ik herken het punt dan ook al op grote afstand. Voor we daar zijn is het nog wel een stukje lopen, maar het einde lijkt in zicht. Een kilometertje langs de dijk en we zien een blauw bord in de verte. We gaan via 'it Soal' en 'it Sud' richting het centrum van Workum. Een stukje voor het bord 'Workum' zien we een aantal dames één vrouw bemoedigend toespreken. Ze heeft het zwaar en vraagt zich af hoe ze dit laatste stuk naar de finish zal afleggen. Even later komt er een jongen van 'ziggo' naar haar toe en 'praat haar naar de finish'. Het blijkt dat het haar vriend is. We zijn benieuwd of we haar morgen weer bij de start zien. We lopen door en komen om 17.00 uur aan bij de finish. Zoals gebruikelijk ga ik nog even naar de ehbo voor vette watten en daarna gaan we weer naar huis.

Zo, dag twee zit er ook op. Het ging vandaag wel langzamer dan gisteren, maar we hebben het gehaald.

Foto's en de route vind je hier