Dag 4, we zijn ruim over de helft. Ik heb erg slecht geslapen vanwege mijn pijnlijke voeten. Ik werd voortdurend wakker van 'kloppende tenen'. Mijn hartslag kwam extra goed door in mijn voeten en vanwege het vocht in mijn voeten was dat duidelijk voelbaar. Ook heb ik mijn lippen en oren verbrand, waardoor ik me wat koortsig voel. Vandaag een hoed op en lippenbalsem smeren dat het een lust is. Ik zie het somber in of ik vandaag de finish wel ga halen. Mijn voeten doen zo zeer dat ik er serieus rekening mee houd dat ik vandaag zal uitvallen. Ik zeg wel: Als ik het haal vandaag, dan loop ik morgen op crocs ! 

Geesiena maakt er niet al te veel van en zegt: "Kom we gaan lopen vandaag, tuurlijk ga je het halen, WE gaan het halen ! " Ze heeft vandaag een lange legging aangetrokken om niet zoveel commentaar over de rode kuiten te krijgen. Om 6 uur zitten we weer in de auto en gaan weer richting Franeker. Na de vaste rituelen gaan we op weg, zo goed en zo kwaad als het lukt.

Mijn zus appt me nog om te informeren hoe het gaat en noemt nog wat voor dag het vandaag is. Mijn/onze broer, één van de redenen voor onze sponsoractie, is vandaag jarig. Hij is 56 jaar geworden. Dan kan ik het toch eigenlijk niet maken om te stoppen, dus ik ga mijn uiterste best doen om vandaag te volbrengen.

We zien bij de start wederom de jongedame die zoveel problemen had de afgelopen dagen. Ze vertelde dat ze gisteren op sokken van Harlingen naar Franeker is gelopen en net voor 19 uur is gefinisht. Ze heeft als tip gekregen om iedere 5 km even te rusten. Als we haar onderweg nog een paar keer tegenkomen, blijkt dat dat voor haar inderdaad een goede methode is.

We lopen via Schalsum, Peins en Ried via een prachtig pad langs het water richting Berltsum. Omdat het een smal pad is, lukt het bijna niet om fatsoenlijk in te halen. Er worden dan ook zo nu en dan wat vreemde stappen en sprongen gemaakt om de langzame(re) lopers voorbij te gaan. Een geluk dat het droog weer is (en was de afgelopen dagen) anders had het een rare glibberpartij kunnen worden. We blijven het pad volgen en, vlak voor we het dorp in gaan, worden we onthaald door (ouders met) kinderen die appels uitdelen. Hier zit een papiertje bij waarop gevraagd wordt om een kaartje te sturen. Zo leuk om te zien hoe de kleintjes klaarstaan met een appel, het past nauwelijks in de handjes. In het dorp is de rust bij het dorpshuis. We krijgen een heerlijk stukje oranjekoek bij de koffie (die 'maar liefst' 50 cent kost) en genieten van dit lekkers. Ik ga daarna nog even naar de ehbo en we gaan op weg.

Als we Bitgum naderen zie ik een collega staan. Hij loopt een klein stukje met ons mee en rijdt daarna met zijn mooie DS weer verder. Wat een leuke verrassing ! We lopen verder door Bitgummole en krijgen daarna een heerlijk stukje droge worst (van Spijkerman) aangeboden. Op naar Stiens. We lopen richting de sportvelden en daar delen een paar kinderen nog een briefje uit voor een andere wandeltocht. Een jongen is met een bal aan het spelen en Geesiena schopt de bal wat 'bryk' terug, hup zo de sloot in. 'Jaaaaaah,' zei hij: "nou moet jij hem er ook uit halen'.... Dus, Geesiena op de knieën om de bal uit de sloot te vissen en geeft de bal terug. Hij loopt verder en schopt vervolgens zelf de bal in de sloot en zegt '"Nou mag je hem er wel weer uit halen ....! " Nou, dat dacht ik niet, dat mag je zelf doen, je hebt hem er ook zelf in geschopt. We konden er wel om lachen. In de kantine hebben we een lekker soepje gegeten en nog een broodje.

Als we verder lopen, zien we twee meisjes zitten die dropjes (oh nee, ze hadden nog maar één) en pepermuntjes uitdelen. Ook hebben ze ranja. Blijkt later dat dit de dochter(s) van één van mijn collega's zijn. Als we verder lopen noemt Geesiena dat haar voormalige buren hier ergens wonen (aan de route). Heel toevallig zien we de vrouw even later rijden in de auto. We komen langs het buurtschap Truerd en gaan op weg naar Bartlehiem. We gaan over het legendarische bruggetje en houden een korte stop bij het rustpunt dat is ingericht. Voor mijn idee zijn we dan toch ook bijna in Dokkum....nou nee, dat duurt nog even. We komen eerst nog door Tergrêft en komen daarna in Birdaard. Bij het café/restaurant bij de brug nemen we een korte pauze om daarna het laatste stuk af te leggen. 

We lopen langs de Dokkumer Ee en komen twee mannen tegen die aan het 'bealichen' zijn. Ze trekken een zeilboot(je) voort zoals dat vroeger ook gebeurde. Met een band om het bovenlichaam. Het was nog een hele toer, want de boompjes en struiken waren hier en daar best hoog. Vrij snel zie ik in de verte de watertoren van Dokkum. Ha, het einde is in zicht. Dan ga ik het ook halen ! Dat is een ding wat zeker is. Het laatste stuk komt mij wel bekend voor, dan is het wat gemakkelijker om te lopen, omdat ik weet hoe ver het ongeveer nog is. Als we het industrieterrein naderen, en daarna de bolwerken zien, dan is het echt nog maar een kippeneindje ! We gaan het bruggetje over, en zien de ballonnenboog bij finish voor het voormalig stadhuis. Nog een heeel klein stukje en we zijn er ! Jaap staat rustig te wachten tot we over de finish zijn en de stempel (17.33 uur) hebben gehaald. We worden, door iemand van de lokale organisatie, nog op de foto gezet onder de ballonnenboog.

Ik ben zo blij dat ik het gehaald heb ! Ik had het echt niet verwacht.

Want nu ik dit gehaald heb, dan gaat de laatste dag ook lukken, hoe dan ook ! Ik moet nog wel langs de ehbo voor vette watten.Omdat het best een eindje lopen is naar de ehbo (zitten in de ijsherberg) haalt Jaap de auto op en rijden we naar de ehbo. Ik strompel heen en weer en ben vastbesloten de laatste dag op crocs te lopen.

Foto's en de route vind je hier